Kahraman çocukların kanserle umut savaşı


Bu küçük kahramanların kanserle mücadelede en büyük güç kaynağının oyun, sevgi ve umut olduğunu vurgulayan Prof. Dr. İnci, “Hastane ortamında yapılan bir oyun odası, bir atölye ya da küçük bir etkinlik bile çocukların hastalığı bir süreliğine unutmasını sağlıyor” dedi.

UMUT BULDUM
İbrahim İmamoğlu: Kansere yaklandığımda 6’ncı sınıfa gidiyordum. Bir süre odamdan hiç çıkmadım. Ağladım, ağladım. Sonra ağlamayı bıraktım ve üniversitede Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Bölümü’nü kazandım. Vakıf, bana hep destek oldu, ben de gönüllü olarak tedavi gören çocuklara umut oluyorum.

MİNNET BORÇLUYUZ
Yasemin Gül (Anne): Oğlum 4 yaşındaydı, kanserdi. Psikolog görüşmeleri çok iyi geldi. İnsanlık geçiyor, sevgi geçiyor. Minnet borçluyuz.

HERKES DUA EDİYOR
Nesip Soysal (Baba): Çocuğumuzun tedavisi için şehir dışından geldik. Cerrahpaşa Aile Evi, evimiz oldu. Herkes bu insanlara dua ediyor. Vakıf, bizim elimizden tutarak acılarımızı hafifletti.



